Help ons

Hulp is er in alle soorten en maten. Groot en klein, oprecht en nep. Vooral die laatste categorie moet het ontgelden in Help ons, de tweede avondvullende voorstelling van Geen Familie. Rode draad is het radioprogramma Chillen met Van Gillen, waarin DJ van Gillen een hulpactie optouw heeft gezet voor kinderen in Kenia. Waarom kinderen in Kenia? Simpel, omdat riolen in Soedan niet sexy genoeg zijn. Dan geven mensen geen geld en, minstens zo belangrijk, dan luistert er niemand.

Niels van der Laan en Jeroen Woe leggen de vinger feilloos op de zere plek. Al die semibekende Nederlanders die zich zogenaamd belangeloos inzetten voor goede doelen, doen dat natuurlijk ook vooral ter promotie van henzelf. Dus hoe oprecht is die betrokkenheid met de goede doelen eigenlijk?

Van der Laan en Woe zijn erg goede acteurs die Van Gillen en zijn sidekick vrij realistisch spelen en de platte humor van hun personages daarmee opwaarderen tot geslaagde satire.

Chillen met Van Gillen vloeit fraai over in tal van sterke kleinkunstliedjes en vaak gierend grappige sketches rondom hetzelfde thema. Zo spelen de heren zeer overtuigend twee corpsballen die met elkaar'in gesprek zijn over meisjes en zuipen, waarna opeens blijkt dat ze aan het werk zijn als straatverkoper. Af en toe proberen ze iemand te interesseren voor de regenwouden in Brazilië, maar alleen omdat het moet. Moraal is duidelijk: we willen best helpen, maar alleen tegen betaling en niet als we geen zin hebben.

Qua humor zou je Geen Familie het wat directere broertje van Droog Brood kunnen noemen. Het absurdisme is kleiner, de grappen groter, maar beide cabaretformaties zoeken naar de rare kronkels in menselijk gedrag.


Ik heb me vanavond prima vermaakt en zal zeker een volgende show bezoeken.